تلفن کننده اعلام حریق

سیستم های اعلام حریق از بخش های مختلفی تشکیل شده اند که هر کدام وظایفی دارند و زمانی این سیستم به درستی عمل می کند که همه ی این اجزا با یکدیگر به درستی کار کنند ؛ این اجزاء شامل کنترل پنل مرکزی ، دتکتور ، آژیر و شستی اعلام حریق می شود که همه این اجزاء از طریق تلفن کننده با ایستگاه مربوطه در ارتباط هستند در نتیجه تلفن کننده ها ، خط ارتباطی بین محل نصب سیستم های اعلام حریق با ایستگاه کنترل نظارت تعریف می شوند .

نحوه عملکرد تلفن کننده های اعلام حریق

یکی از اساسی ترین اجزاء سیستم های اعلام حریق ، تلفن کننده ها هستند که وضعیت هشدار را به مراکز مربوطه اعلام می کنند .

زمانی که زنگ هشدار سیستم های اعلام حریق به صدا در بیاید ، تلفن کننده ها یک سیگنال رمز گذاری شده را به یک ایستگاه ویژه 24 ساعته ارسال می کنند و وضعیت هشدار را به آنها اعلام می کنند ؛ بعد از دریافت سیگنال ، اپراتور های دستگاه مربوطه با مدیریت یا مالکان محدوده مورد نظر تماس می گیرند .

نحوه عملکرد گیرنده ها طوری می باشد که جزئیات کامل زنگ هشدار مانند نوع زنگ هشدار ، مکان ساختمان ، تلفن مالک یا هر اطلاعات مفیدی که از فرد پاسخ دهنده نیاز باشد ، ارسال می کند بنابراین بهتر است در ثبت اطلاعات نهایت دقت را به کار ببرید . هر چه قدر اطلاعات دستگاه مرکزی بیشتر باشد پاسخ دهندگان سریع تر به محل زنگ هشدار می رسند .

در نتیجه ، طی جزئیاتی که مطرح شد می توان به این اصل پی برد که سیستم های دستگاه نیاز به استفاده از دو منبع تغذیه دارند : یکی منبع تغذیه اولیه و دیگری منبع تغذیه پشتیبان .

سیستم های تلفن کننده بعد از نصب در حالت آماده به کار قرار می گیرند همچنین می توان روی آن یک پیام صوتی و شماره مخاطبان مدنظر را ثبت کرد .

بعد از ایجاد حریق و تشخیص آن توسط تلفن کننده ، فعال می شود و 60 ثانیه صبر می کند تا از صحت زنگ هشدار با خبر شود و بعد از آن پیام صوتی را به اولین شماره ثبت شده ارسال می کند ، بعد از حدود 2 دقیقه اگر آلارم قطع نشود با شماره بعد تماس می گیرد و این روند را تا جایی ادامه می دهد تا به شماره آخر برسد و اگر پاسخی دریافت نکند 5 دقیقه صبر می کند و در صورت نیاز دوباره از اولین شماره شروع به تماس گرفتن می کند .

پاسخ دهنده نیز با وارد کردن یک کد می تواند به تماس های تلفن کننده خاتمه بدهد.